Wyższa wydajność pracy, osiągana dzięki m.a.r., zależy od wielu czynników, jak: poziomu ogólnej sprawności orga­nizacyjnej przedsiębiorstwa, dostosowa­nia rodzajów i liczby maszyn do charak­teru, rodzaju i rozmiarów zwiększonego zakresu wykonywanych prac, właściwej organizacji pracy w działach r., prawi­dłowego wykorzystania wszystkich moż­liwości maszyn i ich zespołów. Wydaj­ność pracy przy m.a.r. jest na skutek tego wielkością, którą trudno mierzyć. Podstawowymi parametrami limitujący­mi górną granicę wzrostu wydajności pracy są parametry techniczno-eksploata­cyjne samych maszyn lub ich zespołów. biuro rachunkowe rzeszów Tak więc przy zastosowaniu maszyn ma­łej m. wydajność pracy zależy m.in. od ogólnej sumy znaków w opracowywa­nych danych liczbowych, ich rozmiesz­czenia w dokumentach, czytelności, ro­dzaju i przeciętnej liczby działań aryt­metycznych, technicznej sprawności ma­szyn i ich konstrukcji. Czynniki te w różnym stopniu wpływają na wydajność pracy. Na skutek tego wszystkie ustale­nia w tym zakresie należy uważać za orientacyjne, obliczenia bowiem przeprowadza się w warunkach przeciętnych, najczęściej spotykanych w praktyce, a mianowicie: meble dla dzieci a) przy przeciętnej liczbie znaków, b) przeciętnej liczbie sumowań, c) założonym rozmieszczeniu danych liczbowych w dokumentach, d) przecięt­nej czytelności (jakości) dokumentów. W obliczeniach uwzględnia się ponadto ro­dzaj działań arytmetycznych. Według źródeł radzieckich (W. A. Ginodman, Miechanizacyja uczota i wyczislitielnych rabot, Moskwa 1950) wydajność pracy przy małej m. w stosunku do pracy ręcznej wzrasta: przy mnożeniu i dzie­leniu — w przybliżeniu 6-krotnie, przy dodawaniu — 2,5-krotnie. Ponadto stoso­wanie maszyn do liczenia podwyższa ja­kość wyników pracy przez zmniejszenie liczby błędów i skraca czas wykonania prac rachunkowych. Charakterystyczną cechą maszyn do księgowania i fakturowania jest możność jednoczesnego wykonywania przez ma­szynę czynności pisania i liczenia w wier­szach poziomych oraz w kolumnach pio­nowych. Cecha ta jest podstawowym źród­łem wzrostu wydajności pracy (zwłaszcza przy coraz większym automatyzowaniu wykonania tych czynności), a w konsek­wencji e. średniej m. E. te są zależne od wielu czynników, np. od sprawności technicznej i klasy maszyn, dlatego m.in. nie ma dotychczas szczegółowych usta­leń w odniesieniu do wzrostu wydajno­ści pracy i e. osiąganych w ramach śred­niej m.r. w różnych warunkach. W for­mie ogólnej zagadnienie to ilustruje za­mieszczony poniżej wykres (źródło: Usta-lanie metod obliczania rentowności użyt­kowania maszyn licząco-analitycznych, GUS, Biuro do Spraw Mechanizacji Prac Statystycznych, Zeszyt 3, Warszawa 1962). meble Przedstawiono na nim czas wykonania tej samej pracy: 1) bez zastosowania ma­szyn do księgowania (liczenie wykony­wane jest na sumatorze, przepisywanie wykazu — na maszynie do pisania); b) na piszącej maszynie do księgowania Wzrost wydajności pracy w ramach du­żej m.r. ilustruje wykres na rys. 2 (opra­cowany przy wykorzystaniu źródła jw.). Przedstawiono na nim przeciętną godzi­nową wydajność pracy na maszynach liczących systemu kart dziurkowanych w porównaniu z przeciętną wydajnością pracy ręcznej.