Jestem matką dwóch nastolatek, jedna z nich ma 12 lat , to Martusia, a druga ma 14 i ma na imię Monisia. Zawsze mi się wydawało, że mam inteligentne dzieci, że fajne dziewczyny z nich wyrosną, ale chyba zaczynam tę wiarę tracić. Wiem, że okres dojrzewania nie jest łatwy, że to okres burzy i naporu, no ale żeby tak od razu stawać się dziewczyną bez rozumku?
Najpierw naszło Monikę, wiadomo jest starsza, zatem prędzej przyszło. Zaczęły się dla niej liczyć tylko odlotowe bluzeczki z gołym pępkiem, mp3 , które musiało być z najwyższej półki i chłopcy… Oczywiście nie trzeba było długo czekać na to, by i Marcie się w główce poprzewracało , teraz całymi dniami w mieszkaniu brzęczy głośna muzyka, bo ona nie słucha niczego fajnego, tylko trash metalu, jakiegoś buczenia potwornego, a ja nie bardzo potrafię z tym walczyć.Ot cała muzyka mp3 .
Potwornie się boję, że jeżeli ten stan potrwa jeszcze długo, to i szkołę zawalą i stracą prawdziwych przyjaciół . Bo teraz liczą się dla nich tylko ci, którzy mają pieniądze, drogie ubrania i są popularni. Młodsza to na dodatek dostała całkiem bzika na punkcie jakiejś aktorki, cały jej pokój zdobią plakaty i zdjęcia, aż się w głowie kręci, jak się wejdzie.
Ile jeszcze dni będzie trwał ten okres? Ja jak dojrzewałam, to słuchałam poezji śpiewanej, pisałam utwory do szuflady, Potajemnie robiłam makijaż i podkradałam mamie perfumy. A teraz?