Jestem mamą dwóch nastolatek, jedna z nich ma 13 lat , to Martusia, a druga ma 15 i ma na imię Monisia. Zawsze mi się wydawało, że mam inteligentne dzieci, że fajne dziewczyny z nich wyrosną, ale chyba zaczynam tę wiarę tracić. Wiem, że okres dojrzewania nie jest prosty, że to okres burzy i naporu, no ale żeby tak od razu stawać się dziewczyną bez rozumku?
Najpierw naszło Agnieszkę, wiadomo jest starsza, zatem prędzej przyszło. Zaczęły się dla niej liczyć tylko wystrzałowe bluzeczki z gołym pępkiem, mp3 , które musiało być z wysokiej półki i chłopcy… Oczywiście nie trzeba było długo czekać na to, by i Marcie się w główce pokręciło , teraz całymi dniami w mieszkaniu brzęczy nieznośna muzyka, bo ona nie słucha niczego melodyjnego, tylko trash metalu, jakiegoś buczenia potwornego, a ja nie bardzo potrafię z tym walczyć.Ot cała muzyka mp3 .
Bardzo się boję, że jeżeli ten stan potrwa zbyt długo, to i naukę zawalą i stracą prawdziwych przyjaciół . Bo teraz liczą się dla nich tylko ci, którzy mają kasę, drogie ciuchy i są popularni. Młodsza córka to na dodatek dostała totalnego bzika na punkcie jakiejś aktorki, cały jej pokój zdobią plakaty i fotki, aż się w głowie kręci, jak się to zobaczy.
Jak dużo jeszcze czasu będzie trwał ten okres? Ja jak dojrzewałam, to słuchałam poezji śpiewanej, pisałam utwory do szuflady, Po cichu robiłam makijaż i podkradałam mamie perfumy. A teraz?